เมื่อพูดถึงคำว่า "ทางแยก" มันก็คงหมายถึงสิ่งที่ต้องเลือก การเลือกทางเดิน คนรักกันเมื่อถึงทางแยกก็คงต้องแยกจากกัน ตัวผมเองก็เคยเจอทางแยกแบบนี้มาบ้าง การเลือกของทางแยกหนึ่งจะนำไปสู่อีกทางแยกเสมอ ชีวิตของแต่ละคนนั้นย่อมมีทางแยกมากมายไม่เหมือนกัน ทางแยกนึงอาจจะนำไปสู่สิ่งทีดีกว่าหรือแย่กว่า นั่นก็เป็นคำถามที่ไม่สามารถตอบได้ แต่เมื่อเราได้เลือกในเส้นทางใดแล้วก็คงไม่ส่ามารถกลับไปแก้ไขมันได้
เมื่อชิวิตต้องเดินมาถึง "ทางแยก" ก็ต้องเป็นอีกครั้งนึงที่เราต้องตัดสินใจว่าจะเลือกเดินในเส้นทางไหน ซ้ายหรือขวา แล้วข้างหน้าต่อไปจะเจออะไรล่ะ สำหรับผมแล้วทางหนึ่งคือสิ่งที่เราไม่เคยเจอมาก่อน ข้างหน้านั้นมีอะไรหลายอย่างต้องให้ฟันฝ่าอีกมาก อนาคตไม่รู้จะเป็นอย่างไร รู้สึกกลัวอยู่เหมือนกัน แต่ถ้าผ่านมันไปได้อะไรๆ อาจจะดีขึ้น กับอีกทางหนึ่งที่แสนจะเรียบง่าย ใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ อย่างไม่ลำบากมาก พอมีพอกินไปเรื่อยๆ
การเกิดขึ้นของ "ทางแยก" นี้ของผม ต้องกลับไปมองย้อนเมื่อหลายปีก่อน แต่ก่อนนั้นผมไม่เคยคิดเลยว่าจะต้องเดินมาเจอทางแยกอันนี้ เคยคิดแต่ว่าเกิดมามีแค่คนที่เรารักและรักเราอยู่ด้วยกันก็พอแล้ว ใช้ทุกๆ วันอยู่ด้วยกันอย่างมีความหมาย อาจจะเป็นเพราะว่าเราคงมีความสุขดีรู้สึกไม่ต้องดิ้นรนอะไรมากก็ได้ แต่พอวันนึงที่เราต้องแยกจากกัน ทำให้เราต้องเรียนรู้การอยู่คนเดียว มันเหมือนกับว่าเราอยากจะทำให้สิ่งต่างๆ นั้นดีขึ้น อยากทำให้ตัวเองดีขึ้น เลยต้องไขว่คว้าหาสิ่งที่ดีกว่าเดิม และมันก็นำมาสู่การเดินมาเจอ "ทางแยก" อันนี้ ซึ่งกว่าจะเดินมาถึงทางแยกนี้ก็ลำบากมาไม่น้อย เคยลองนั่งนึกเล่นๆ ว่า ฟ้าเบื้องบนคงแกล้งกำหนดให้มันเป็นไปอย่างนั้น ถ้าให้ผมยังสุขสบายดีอยู่ ก็คงจะไม่ได้ดิ้นรนอะไรมากมาย แต่พอมาถึงวันนี้ผมยืนอยู่ตรงหน้าทางแยก เหลือเพียงแค่การเลือกว่าจะก้าวเท้าเดินไปในทางไหน ความรู้สึกมันค่อนข้างสับสนอย่างบอกไม่ถูก
แล้วฟ้าจะนำพาให้ผมไปในเส้นทางไหนล่ะ?
